Ηead hunters

Αλίευσα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του FT.com για την πορεία της αγοράς εργασίας αλλά κυρίως αυτές τις περίφημες εταιρίες ευρέσεως προσωπικού (head hunters) και τη ραγδαία ανάπτυξή τους.

Παραθέτω κάποια αποσπάσματα:

''Ακριβώς 200 χρόνια έχουν περάσει από τότε που καταργήθηκε το δουλεμπόριο στην Βρετανία, αλλά υπάρχουν ακόμη περιθώρια να βγάλει κάποιος περιουσία από τις μετακινήσεις των ανθρώπινων πόρων.

Οι σφιχτές διεθνείς αγορές εργασίας, έχουν προκαλέσει κέρδη-ρεκόρ για τις εταιρίες απασχόλησης -από τους ”μεγάλους” τους χώρου όπως η Adecco, η Hays και η Manpower, έως τους κυνηγούς κεφαλών που ανταλλάσουν τα ”σκαλπ” των ανώτατων στελεχών. Η εκτίναξη στις τιμές των μετοχών των, λίγων, εισηγμένων εταιριών του κλάδου, καθρεφτίζει τις πολύ καλές εποχές που περνάει ο χώρος. Το οικονομικό περιβάλλον υποστηρίζει αυτές τις τάσεις. Η εκτίναξη των προσλήψεων σε κλάδους όπως οι χρηματο-οικονομικές υπηρεσίες, η νομική κάλυψη και η μηχανολογία, έχει βοηθήσει και τις εταιρίες μεσαίου μεγέθους, όπως η Michael Page, η οποία παίρνει έως το 30% του μισθού ενός έτους του υποψηφίου. Οι περισσότερες εταιρίες απασχόλησης ανώτατων στελεχών εφαρμόζουν το ίδιο επιχειρηματικό μοντέλο, οπότε έχουν ευνοηθεί από την εξαιρετική αύξηση στις αμοιβές ανώτερων στελεχών [...].

Η εξαγορά της Tuja από την Adecco μέσα στην εβδομάδα καταδεικνύει την αύξηση του κλάδου στην Γερμανία η οποία, όπως και η Γαλλία, γίνεται ο παράδεισος των επιχειρήσεων απασχόλησης. Σε αντίθεση με την Βρετανία, όπου υπάρχουν πλέον ελλείψεις κατάλληλων επαγγελματιών όπως λογιστών και μηχανικών, η οικονομική ανάκαμψη της Γερμανίας δεν είναι μόνο ότι δημιουργεί θέσεις εργασίας: η ιστορικά υψηλή ανεργία προσφέρει ένα έτοιμο απόθεμα εργαζομένων προς πρόσληψη. Οι κυνηγοί κεφαλών έχουν επίσης επιδείξει αξιοσημείωτη μακροχρόνια ανάπτυξη, αν και ενίοτε ”χάνουν το κεφάλι” τους οι ίδιοι. Δεν είναι ξεκάθαρο τι μαθήματα έδωσε η σκληρή επιβράδυνση μετά την τεχνολογική φούσκα –πολλοί εξ αυτών έχουν πια επικίνδυνο άνοιγμα στις χρηματο-οικονομικές υπηρεσίες και ειδικά στο private equity. Εάν η εκτίναξη γίνει βύθιση, όμως, ίσως προκύψει μια στρατιά από κυνηγούς κεφαλών, που θα βρεθούν να ανασκαλεύουν τα δικά τους βιογραφικά''.

Ολόκληρο το άρθρο: http://www.euro2day.gr/articles/132571/

Καύσωνας ενόψει ...

Απ' ότι φαίνεται σύντομα θα υποδεχτούμε τον πρώτο καύσωνα του καλοκαιριού με θερμοκρασίες που θα φτάσουν και τους 43 βαθμούς Κελσίου. Ομολογώ ότι είχαμε αρκετά καλοκαίρια να ζήσουμε μία παρόμοια κατάσταση - και κάποιες φορές που τα τελευταία χρόνια η θερμοκρασία ανέβηκε επικίνδυνα δεν έφτασε σε αυτά τα ύψη.

Σταχυολογώ από το www.ethnos.gr κάποιες βασικές οδηγίες για να αποφύγουμε τα χειρότερα (ναι ξέρω, τις γνωρίζουμε, τις έχουμε ξανακούσει - τις εφαρμόζουμε;) :

-Αποφεύγουμε να εκτεθούμε στον ήλιο και παραμένουμε σε σκιερά μέρη.
-Αποφεύγουμε την εντατική σωματική εργασία.
-Φοράμε ελαφρά, άνετα ανοιχτόχρωμα ρούχα.
-Τα νεογνά πρέπει να είναι ντυμένα όσο πιο ελαφρά γίνεται.
-Πίνουμε άφθονο νερό και φυσικούς χυμούς.
-Τρώμε μικρά και ελαφριά γεύματα.
-Προτιμάμε φρούτα / λαχανικά και αποφεύγουμε τα λιπαρά.
-Σε περίπτωση έντονης εφίδρωσης, καταναλώνουμε περισσότερο αλάτι.
-Κάνουμε πολλά χλιαρά ντους κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Καλή υπομονή...

Πόσο ζούμε και πως;

Διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του καθηγητή κοινωνικής ιατρικής Ι. Τούντα στη σημερινή Ελευθεροτυπία με θέμα ''πόσα χρόνια ζούμε;'' (όντως ενδιαφέρον).
Σταχυολογώ καταρχήν τα σημαντικότερα σημεία:

-Το προσδόκιμο ζωής των Ελλήνων αντρών πλησιάζει τα 78 χρόνια και των γυναικών τα 82 χρόνια, δηλαδή για το σύνολο του πληθυσμού η μέση διάρκεια ζωής είναι περίπου τα 80 χρόνια.

-Οι άντρες διεθνώς έχουν καλύτερη υγεία και καλύτερη ποιότητα ζωής απ' ό,τι οι γυναίκες. Οι γυναίκες μπορεί κατά μέσο όρο να ζουν περισσότερο από τους άντρες, αλλά αυτό οφείλεται στο ότι υπάρχει μεγάλη θνησιμότητα των αντρών στις νεαρές ηλικίες λόγω των τροχαίων δυστυχημάτων. Από την άλλη, οι γυναίκες αρρωσταίνουν περισσότερο και γιατί υστερούν σε σωματική αντοχή, αλλά κυρίως γιατί ο αναπαραγωγικός κύκλος (εγκυμοσύνη - μητρότητα - εμμηνόπαυση) αυξάνει το φάσμα της εν δυνάμει νοσηρότητας στις γυναίκες.

-Οι πιο πλούσιοι ζουν περισσότερο και έχουν καλύτερη ποιότητα ζωής γιατί πρώτα απ' όλα η φτώχεια είναι η υπ' αριθμόν ένα αιτία θνησιμότητας και νοσηρότητας διεθνώς.

-η ανθρωπότητα, στο σύνολό της, σχεδόν διπλασίασε το μέσο όρο ζωής στη διάρκεια του 20ού αιώνα. Στις αρχές του 1900 στις αναπτυγμένες χώρες του κόσμου το προσδόκιμο όριο ζωής ήταν τα 45 μόνο χρόνια. Μόνο που υπάρχουν ακόμα χώρες, κυρίως της υποσαχάριας Αφρικής, όπου ο μέσος όρος ζωής παραμένει καθηλωμένος στα επίπεδα αυτά.

Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά τα στοιχεία - εξαιρετικά ενθαρρυντικά όσον αφορά την εντυπωσιακή αύξηση του προσδόκιμου ζωής μέσα στον 20ο αι και με σαφώς ενδιαφέρουσες κοινωνιολογικές κι όχι μόνο προεκτάσεις. Ωστόσο, πιστεύω πως η ζωή του καθενός μας είναι μία προσωπική πορεία - μια προσωπική ιστορία που μικρή σχέση έχει με τη στατιστική. Κανείς δεν έζησε περισσότερο ή λιγότερο επειδή το αναφέρουν οι στατιστικές. Κανείς δεν ξέρει αν θα ζει αύριο το πρωί ή αν η ζωή του θα είναι καλύτερη επειδή (επί παραδείγματι) έχει χρήματα. Οι στατιστικές δίνουν μια γενική (χρήσιμη & ενδιαφέρουσα) εικόνα. Οι προσωπικές ιστορίες όμως κρύβονται πέρα από τις στατιστικές ...

Σπουργίτι στο κλουβί ...

Επειδή και τα καλά ανέκδοτα πλέον σπανίζουν (κι όταν λέω καλά εννοώ με πραγματική αίσθηση του χιούμορ κι όχι με ανόητα δήθεν υποννοούμενα), το διάβασα, γέλασα, το μεταφέρω :

Νεόπλουτος έχοντας μόλις αγοράσει το καινούργιο του σπορ αμάξι, βγαίνει στην Εθνική για να το ''ανοίξει''. Επιταχύνει, επιταχύνει, φτάνει τα 200, το αμάξι ''πετάει'', ώσπου ξαφνικά συμβαίνει το αναπάντεχο. Ένα μικρό σπουργίτι σκάει με δύναμη πάνω στο παρμπρίζ του ''αεροπλάνου''. Ο φίλος μας που είναι και φιλόζωος, κοκκαλώνει αμέσως το όχημα και σοκαρισμένος κατεβαίνει να δει το απέγινε με το δύσμοιρο πουλάκι. Βλέποντάς το σε άθλια κατάσταση, το μαζεύει και το μεταφέρει στον πλησιέστερο κτηνίατρο. Εκείνος αμέσως ξεκινά χειρουργείο. Ύστερα από αρκετή ώρα μπαταρισμένο σε όλο του το σώμα το παραδίδει ξανά στον οδηγό. ''Κοίταξε'' του λέει ο γιατρός, ''έκανα ότι μπορούσα, οι πιθανότητες όμως να τα καταφέρει είναι μικρές. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να αγοράσεις ένα ωραίο κλουβί για να το βάλεις μέσα, να το τοποθετήσεις στο πιο ήσυχο μέρος του σπιτιού, να του δίνεις κάποια φάρμακα που θα σου γράψω και να περιμένεις. Δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο''.
Πράγματι, ο φίλος μας του αγοράζει ένα υπέροχο κλουβί και ακολουθεί κατά γράμμα τις υποδείξεις του γιατρού.
Ύστερα από λίγο καιρό, ένα πρωί, ξαφνικά το σπουργιτάκι ανοίγει επιτέλους για πρώτη φορά τα μάτια του. Κοιτάζει μπροστά του, τι να δει - κάγκελα, κοιτάζει δεξιά, κοιτάζει αριστερά - κάγκελα παντού.
Ένας βαθύς αναστεναγμός βγαίνει από μέσα του: ''όχι! τον έφαγα τον ανθρωπάκο...''

Το λευκό περιλαίμιο

Αφορμή για το σχόλιο αυτό είναι η απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για τους κατηγορουμένους για το γνωστό οικονομικό σκάνδαλο στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Ομόφωνα τους έκρινε ενόχους για τη «μαύρη τρύπα» των 2,7 δισεκατομμυρίων δραχμών στο ταμείο του Ιδρύματος.

Θέλω εξαρχής να ξεκαθαρίσω ότι δεν γνωρίζω εάν οι κατηγορούμενοι είναι αθώοι ή ένοχοι και δεν θα μπω καθόλου στη διαδικασία να κρίνω τον οποιονδήποτε - δεν είμαι δικαστής κι ούτε επιθυμώ να γίνω.

Αυτό όμως που δεν μπορώ να μην σχολιάσω είναι η απίστευτη στάση του Τύπου. Μια στάση που ομολογώ με αφήνει έκπληκτο. Μια στάση που διακηρύσσει ότι οι ποινές είναι εξοντωτικές - πρώτη φορά στέλνονται στη φυλακή πρυτάνεις, αντιπρυτάνεις, πανεπιστημιακοί κλπ. Επίσης γίνεται προβολή του συνόλου της ποινικής αποτίμησης της υπόθεσης (& για τους 10 κατηγορούμενους δηλαδή) και όχι το τι ποινή επιβλήθηκε στον καθένα ξεχωριστά δημιουργώντας προφανώς μία εντελώς λανθασμένη εικόνα. Προβάλλονται δε, υπέρ του δέοντος οι απόψεις της ''πανεπιστημιακής κοινότητας'', ασκείται αυστηρότατη κριτική στην απόφαση (δίκην δικηγόρων), ενώ η ουσία του πράγματος - 2,7 δισεκατομμύρια (!) δραχμές ''μαύρη τρύπα'' στο ταμείο της Παντείου (που προφανώς δεν δημιουργήθηκε μόνη της) αναφέρεται ''ξώφαλτσα'' επειδή πρέπει να αναφερθεί.

Συγγνώμη παιδιά αλλά μου φαίνεται ότι η ''κουλτούρα'' έχει ακόμη πολύ γερές προσβάσεις. Αναρωτιέμαι αν η ίδια στάση θα ακολουθηθεί και για το σκάνδαλο των ομολόγων. Όπως όμως είναι προφανές από τη μέχρι τώρα στάση του Τύπου (και ενώ δεν έχει γίνει καν δικαστήριο) οι κατηγορούμενοι στο σκάνδαλο αυτό (που αφορά επίσης χρήματα του δημοσίου) απλά θα εξευτελιστούν. Γιατί όμως; Επειδή δεν είναι Πανεπιστημιακοί - δηλαδή αν ήταν θα ήταν περισσότερο αθώοι και το αδίκημα λιγότερο σοβαρό; Δηλαδή ο κατηγορούμενος είναι ή δεν είναι ένοχος ανάλογα με την ιδιότητά του;

Το ξαναλέω. Εύχομαι οι κατηγορούμενοι για το σκάνδαλο στο Πάντειο να είναι αθώοι. Το εύχομαι πραγματικά- και πάντως δεν θα τους κρίνω εγώ. Αυτό που θα κρίνω όμως και θα στηλιτεύσω είναι η προφανέστατη υποκριτική στάση της κοινωνίας μας (γιατί και ο Τύπος κομμάτι της κοινωνίας μας είναι).

Όσον αφορά τον τίτλο του σημειώματος αυτού, έχει παρθεί από την αγόρευση του εισαγγελέα. Δημοσιεύω ένα σύντομο απόσπασμα: «δεν μπορεί μικροεγκληματίες να οδηγούνται στη φυλακή και σε αυτή την υπόθεση που έχουμε να κάνουμε με εγκλήματα του ''λευκού περιλαίμιου", από τα οποία ζημιώθηκε το ελληνικό Δημόσιο με δισεκατομμύρια δραχμές οι δράστες να μείνουν ελεύθεροι».