ViewTo

Ό,τι σκέφτομαι, ό,τι αγαπάω και ό,τι διαβάζω

Πέμπτη, Ιανουαρίου 29, 2009

Mία έξυπνη ιδέα

To internet είναι το μέσο που μπορεί εύκολα κι άμεσα να πραγματοποιήσει, ιδέες που σε άλλη περίπτωση θα ήταν πολύ δύσκολο και χρονοβόρο να γίνουν πράξη.
Ένα απτό παράδειγμα αποτελεί η πρωτοβουλία 2 φοιτητών το οποίο έχει ως κεντρικό πυρήνα μία έξυπνη ιδέα η οποία προέκυψε από την πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι μας. Διαβάστε πως την περιγράφουν οι ίδιοι στο site που κατασκεύασαν - http://www.volevei.gr/ :

''Καθένας από εμάς κάθε πρωί μπαίνει στο αυτοκίνητο του και πηγαίνει στη δουλειά του. Οι περισσότεροι από εμάς, είτε παντρεμένοι, είτε ελεύθεροι πηγαίνουμε μόνοι μας, δηλαδή δεν έχουμε κάποιον άλλον μέσα στο αυτοκίνητο. Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο πιθανό είναι, ειδικά σε πυκνοκατοικημένες περιοχές τις Ελλάδας, πολλοί άνθρωποι να μένουν κοντά αλλά και να εργάζονται κοντά? Για ποιό λόγο λοιπόν να μην μοιραστούνε ένα αυτοκίνητο αντί ο καθένας να παίρνει το δικό του? Γιατί να μην μοιραστούνε όλοι μαζί τις βενζίνες και κάθε μήνα να τους περισσεύουν περισσότερα από 100 ευρώ στον καθένα?

Η μόνη δυσκολία είναι ότι κανένας δεν είναι σε θέση να ξέρει όλους τους γείτονες του στα 5-10 γύρω τετράγωνα και κατα συνέπεια δεν είναι σε θέση να γνωρίζει που εργάζεται ο καθένας. Αυτό ακριβώς το πρόβλημα έρχετε να λύσει το Volevei. Κάθε ενδιαφερόμενος εγγράφεται δωρεάν και ψάχνει τις υπάρχουσες προσφερόμενες διαδρομές για να δεί αν υπάρχει κάποια που τον βολεύει (δηλαδή αν υπάρχεις κάποιος εγγεγραμμένος ο οποίος μένει κοντά στην κατοικία του αλλά και εργάζεται κοντά στην εργασία του).
Εάν βρει, επικοινωνεί με τον κάτοχο της συγκεκριμένης διαδρομής και κανονίζουν από εκεί και πέρα μόνοι τους που θα συναντιόνται, τι ώρα κτλπ.
Εάν δεν βρεί, κατοχυρώνει την δική του διαδρομή και περιμένει κάποιον άλλον χρήστη να επικοινωνήσει μαζί του

Οι διαδρομές που μπορεί να κατοχυρώσει ένας χρήστης μπορούν να είναι διαδρομές τόσο προσφοράς όσο και ζήτησης. Δηλαδή έαν κάποιος είναι κάτοχος αυτοκινήτου μπορεί να ζητήσει άλλα άτομα για να καλύψει τις κενές θέσεις του αυτοκινήτου του, ενώ αν κάποιος δεν έχει μεταφορικό μέσο μπορεί να ζητήσει άλλα άτομα τα οποία έχουν, να μοιραστούν το αυτοκίνητο τους μαζί του
''.

Μία έξυπνη ιδέα που -νομίζω- μόνο το διαδίκτυο μπορεί να κάνει πραγματικότητα.

Παρασκευή, Ιανουαρίου 23, 2009

''Νομίζεις ότι θα σκοτώνεις πάντα μόνο πάνω στη σκηνή ;"

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ κατέθεσε σε τηλεοπτική εκπομπή Τούρκος ηθοποιός: «Σκότωσα δέκα ανθρώπους» στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Το πρώτο θύμα του ήταν ένας 19χρονος αιχμάλωτος ο οποίος δεν αποκλείεται σήμερα να είναι ακόμη στη λίστα των αγνοουμένων. Ο Τούρκος ηθοποιός δηλώνει ότι από τότε έχει ακόμη εφιάλτες. Ο Αττίλα Ολγκάτς είναι ηθοποιός εδώ και 45 χρόνια. Τον κάλεσαν σε εκπομπή του Κανάλ Τουρκ για να μιλήσει για τη σειρά «Κοιλάδα των Λύκων», την πιο δημοφιλή σειρά στην Τουρκία, στην οποία παίζει. Τελικά μίλησε για τη δική του ζωή σοκάροντας και τον παρουσιαστή και τους τηλεθεατές. «Στο σενάριο της σειράς σκότωσα έναν άνθρωπο, αλλά τι κρίμα, στην πραγματική ζωή σκότωσα για την πατρίδα δέκα»!

Και τότε ο Ολγκάτς άρχισε να εξιστορεί τα γεγονότα. Του είχε μείνει μια μέρα για να απολυθεί και τότε ακριβώς ξεκίνησε η εισβολή στην Κύπρο. Η εντολή ήταν να πάει στην Κύπρο να πολεμήσει. Έφερε αντίρρηση. «Εγώ είμαι καλλιτέχνης, δεν μπορώ να σκοτώσω άνθρωπο», είπε στον διοικητή του. Ο διοικητής όμως είχε άλλη άποψη: «Εδώ τελειώνει η τέχνη. Εδώ είναι η πραγματική ζωή, ο πόλεμος. Από τη στιγμή που δόθηκε η διαταγή θα σκοτώσεις». Ο Ολγκάτς μαρτυρεί ότι το πρώτο παιδί που σκότωσε ήταν 19 χρόνων, ένας στρατιώτης αιχμάλωτος. «Όταν του έτεινα το όπλο με έφτυσε στο πρόσωπο. Τον πυροβόλησα στο μέτωπο. Μετά σκότωσα άλλους εννέα. Κάθε φορά που σκότωνα κάποιον πήγαινα στο αρχηγείο και έκλαιγα. Την άλλη μέρα ξανασκότωνα», μαρτυρεί ο Τούρκος ηθοποιός. Λέει ότι από τότε δεν τον εγκατέλειψαν οι εφιάλτες, για μεγάλο χρονικό διάστημα δεχόταν ψυχολογική στήριξη. «Γι΄ αυτό ακόμη δεν τρώω κρέας. Δεν μπορώ να δω αίμα. Έχω ακόμη στο μυαλό μου τα παιδιά που σκότωσα, τα τρομακτικά πτώματα», εξομολογείται ο Αττίλα Ολγκάτς. Αποκαλύπτει μάλιστα ότι για πρώτη φορά ύστερα από 25 χρόνια εξολομογείται αυτήν την αλήθεια. «Η Τουρκία μπήκε σε έναν τρομακτικό πόλεμο. Είμαι ο πρώτος καλλιτέχνης που σκότωσε άνθρωπο», λέει μετανιωμένος ο Τούρκος ηθοποιός, προσθέτοντας ότι ο πόλεμος αυτός επηρέασε ακόμη και την επαγγελματική του ζωή αφού για αρκετό διάστημα δεν μπορούσε να ασχοληθεί με τίποτα. Θυμάται ακόμη τα λόγια του διοικητή του: «Νομίζεις ότι θα σκοτώνεις πάντα μόνο πάνω στη σκηνή; Πάρε το όπλο και σκότωσε κάποιον να δεις στ΄ αλήθεια πώς είναι»!


ΥΓ. : Όταν περάσουν κάποια χρόνια η γλώσσα λύνεται πιο εύκολα - αυτό που είναι βαθιά θαμμένο μέσα στην ψυχή αλλά τρώει τα σωθικά, έρχεται στην επιφάνεια ...