Καλύτερα στο ασανσέρ που ανεβαίνει ...

Διάβαζα πριν λίγο ένα ρεπορτάζ του Γιάννη Πολίτη στα ''ΝΕΑ'' για την κινητικότητα που υπάρχει εντός της ΝΔ ενόψει των επερχόμενων εκλογών και για άλλη μία φορά ένιωσα απογοήτευση και αποστροφή γι' αυτό που λέγεται ''πολιτική'' στην εποχή μας.

Θαυμάστε:

''Σχεδόν 30 (!) βουλευτές της Ν.Δ., -λέει-, που βρίσκονται σε οριακές θέσεις και θα χάσουν την έδρα τους σε περίπτωση ήττας της Ν.Δ. βλέπουν θετικά τη μετακίνησή τους στον ΛΑΟΣ, αφού γνωρίζουν ότι έχουν πιθανότητες να εκλεγούν με το 10% των ψήφων που απαιτεί η επανεκλογή τους στη Ν.Δ. Το ίδιο κλίμα υπάρχει και σε νομάρχες και δημάρχους, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες ένας από τους γνωστούς γαλάζιους νομάρχες είπε πρόσφατα στον κ. Γ. Καρατζαφέρη: «Προτιμώ να είμαι στο ασανσέρ που ανεβαίνει και όχι σε εκείνο που κατεβαίνει».

Εν ολίγοις, οι συγκεκριμένοι κύριοι δεν έχουν κανένα ενδοιασμό ν' αλλάξουν στρατόπεδο απλά και μόνο για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους. Οι ιδεολογίες, τα μεγάλα λόγια για το μέλλον της παράταξης -της όποιας παράταξης-, το ενδιαφέρον για την πορεία του τόπου κλπ πάνε περίπατο όταν διακυβεύεται το μόνο πράγμα που φαίνεται πραγματικά να τους ενδιαφέρει: πως θα εξασφαλίσουν την προσωπική τους επιβίωση, έστω και προσωρινά, έστω και με μία μέθοδο που ίσως τους τσαλακώσει λίγο το προφίλ.

''Προτιμώ να είμαι στο ασανσέρ που ανεβαίνει και όχι σε εκείνο που κατεβαίνει'', σημειώνει δεικτικά ο σύντροφος.

Ωμό; Ίσως όμως αυτή η ωμότητα, αυτός ο απροκάλυπτος καιροσκοπισμός να αφυπνίσει λίγο εμάς τους ψηφοφόρους και να δούμε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι. Ίσως ...