Στο απυρόβλητο ...
Εξ αφορμής των μηνύσεων που έχει υποβάλλει κάποιος επιχειρηματίας σε συγκεκριμένα πολιτικά πρόσωπα για δυσφήμηση, έχει ξεκινήσει στον τύπο μία ολόκληρη συζήτηση για τα πολιτικά πρόσωπα και το κατά πόσο ''επιτρέπεται'' να διώκονται για δηλώσεις τους ή όχι.
Και βέβαια ''όλοι'' (και όταν λέω ''όλοι'' εννοώ φυσικά οι πολιτικοί και ο τύπος) συμφωνούν πως κάτι τέτοιο είναι ''απαράδεκτο'', ''επικίνδυνο'' και δεν ξέρω εγώ τι άλλο.
Δύο απλές κουβέντες:
Δεν ξέρω αν έχει δίκιο ή όχι ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας και είναι δύσκολο να το διαπιστώσω. Αυτό που ξέρω είναι ότι αν αύριο, κάποιος -ο οποιοσδήποτε- πολιτικός πει ότι ο κ. ''Παπαδόπουλος'' κάνει απάτες, ο κ. ''Παπαδόπουλος'' έχει ΚΑΘΕ δικαίωμα να προσφύγει στη δικαιοσύνη και να ζητήσει από τον πολιτικό ν' αποδείξει την αλήθεια της δήλωσής του, ή εάν δεν μπορεί, να υποστεί τις ανάλογες κυρώσεις - όπως ΚΑΘΕ Έλληνας πολίτης.
Τα υπόλοιπα όλα μου θυμίζουν τον καταιγισμό δημοσιευμάτων που είχαμε πριν από λίγο καιρό (εξ αφορμής της ιστορίας με το Πάντειο Πανεπιστήμιο), ότι οι Πανεπιστημιακοί δεν πρέπει να διώκονται (ακόμη προσπαθώ να καταλάβω το γιατί οι Πανεπιστημιακοί πρέπει να εξαιρούνται απ' ότι ισχύει για όλους τους υπολοίπους).
Κατά τη γνώμη μου, αυτές οι λογικές είναι που συνιστούν πραγματική απειλή ...

