ViewTo

Ό,τι σκέφτομαι, ό,τι αγαπάω και ό,τι διαβάζω

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 13, 2009

Ο Τρόι, η Θεοδώρα και ο γέροντας Παΐσιος

Αντιγράφω από το http://www.sport24.gr/ :

"Είδα καλά; Αυτός ο αγριεμένος Σαμοανός... μαλλιάς που τους ξαπλώνει όλους κάτω, έκανε τον σταυρό του όπως εμείς οι Έλληνες;".

Το Σούπερ Μπόουλ του αμερικάνικου φούτμπολ, ο τελικός δηλαδή, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες στιγμές των ομαδικών αθλημάτων. Στην Ελλάδα η συγκεκριμένη Κυριακή, όταν θα κριθεί ο πρωταθλητής, αρχίζει και κερδίζει όλο και περισσότερο κόσμο. Ελάχιστοι όμως είναι τόσο μυημένοι ώστε να γνωρίζουν την ιστορία του Τρόι Πολαμάλου, του κορυφαίου αμυντικού των πρωταθλητών Πίτσμπουργκ Στίλερς. Γνωρίζουν τον αθλητή (safety η θέση του στο φούτμπολ) αλλά…. Ήταν μία έκπληξη σε κάθε κοντινό πλάνο ο Πολαμάλου, γεννημένος στη Σαμόα, να κάνει τον σταυρό του όπως οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Αμέσως στο διαδίκτυο για να ψάξουμε μήπως αντί για τη Σαμόα, ήταν από τα μέρη μας. Η αναζήτηση έφερε ακόμα καλύτερα νέα αφού ο σταρ του NFL από το 2007 όταν και βαπτίστηκε Χριστιανός Ορθόδοξος λόγω της Ελληνίδας γυναίκας του Θεοδώρας, δεν χάνει ευκαιρία να μιλήσει για την πίστη του και την Ορθοδοξία. Στην μεγάλη συνέντευξη πριν από τον φετινό τελικό, οι Αμερικανοί είδαν και άκουσαν από την τηλεόραση τον Πολαμάλου να αποκαλύπτει ότι: "Για μένα η Τρίτη είναι ιερή ημέρα αφού μου δίνεται η ευκαιρία να βρεθώ στο ελληνορθόδοξο μοναστήρι της γέννησης της Θεοτόκου μαζί με την γυναίκα μου τη Θεοδώρα. Είναι η μοναδική στιγμή στην εβδομάδα που μπορούμε να πάμε μαζί στην εκκλησία. Στις 08.30 το πρωί ξεκινά η λειτουργία και τελειώνει στις 12.30. Η ατμόσφαιρα είναι μοναδική, κατανυκτική όπως στα χρόνια των Αποστόλων. Πριν γνωρίσω την γυναίκα μου ήμουν Χριστιανός αλλά βαπτίστηκα Χριστιανός Ορθόδοξος όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε μαζί. Οι Έλληνες είναι Ορθόδοξοι όπως και οι Ρώσοι, εμείς όμως λόγω του ότι η Θεοδώρα είναι Ελληνίδα, θεωρούμαστε Έλληνες Ορθόδοξοι".

Το 2007, από το καμπ προετοιμασίας των Στίλερς έλειπε ο Τρόι Πολαμάλου. Ήταν η πρώτη προπόνηση του νέου προπονητή Μάικ Τόμλιν ο οποίος απάντησε στους έκπληκτους ρεπόρτερ για την μεγάλη απουσία: "Στηρίζω την απόφαση του Τρόι να εκτελέσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα στην Ελλάδα. Τον καταλαβαίνω και τον περιμένω να επιστρέψει".

Ένα μήνα μετά τη βάπτισή του, ο πατέρας Γεώργιος Λιβανός κάλεσε τον σταρ του NFL και ταξίδεψαν στο Άγιο Όρος, αλλά και στην Αγία Σοφία για να του γνωρίσει την ελληνορθόδοξη παράδοση σε Ελλάδα και Τουρκία. Μετά από 12 ημέρες στην πατρίδα μας, γύρισε δηλώνοντας αφοσιωμένος στην θρησκεία κι έτοιμος να ταξιδέψει στην Ελλάδα τον Μάρτιο. Μετά το δεύτερο δακτυλίδι πρωταθλητή, υπάρχει μία υποχρέωση στην οικογένεια Πολαμάλου. Ο νεογέννητος γιος τους πήρε το όνομα Παΐσιος (από τον γέροντα Παΐσιο του Αγίου Όρους) και μόλις βρεθεί χρόνος θα λάβει ευλογία και στην Ελλάδα. Επί του παρόντος τόσο ο μικρός, όσο και ο μεγάλος Πολαμάλου έχουν τις ευλογίες της ελληνικής κοινότητας στο Πίτσμπουργκ και ιδιαίτερα του μητροπολίτη Μαξίμου: "Κάθε φορά που (σ.σ. ο Τρόι) σταματάει έναν αντίπαλο κάνει τον σταυρό του με τον Ορθόδοξο τρόπο, από τα δεξιά στα αριστερά, και είναι υπέροχο. Προσευχόμαστε για τον Τρόι να είναι υγιής". Μάλλον οι αντίπαλοί του πρέπει να το εύχονται αυτό, να παραμένουν δηλαδή υγιείς μετά από τα κτυπήματα ενός ανθρώπου που εντός του γηπέδου έχει το παρατσούκλι "κυνηγός κεφαλών". Έξω από αυτό είναι ένας ακόμα Χριστιανός Ορθόδοξος που φροντίζει το Πάσχα μαζί με την γυναίκα του Θεοδώρα, τον γιο του Παϊσιο, να μην χάσει ούτε μία λειτουργία από την Μεγάλη Εβδομάδα. Σεμνός, ταπεινός σχεδόν ντροπαλός όπως μαρτυρούν οι ομογενείς μας.

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 05, 2009

Οικονομική ύφεση είναι ...

«Οικονομική ύφεση είναι η περίοδος κατά την οποία πρέπει να ζήσουμε χωρίς εκείνα τα πράγματα τα οποία οι παππούδες μας δεν είχαν καν ονειρευτεί».

''Λεξικό του έξυπνου λόγου'' του δημοσιογράφου Πάσχου Μανδραβέλη

Καλύτερα στο ασανσέρ που ανεβαίνει ...

Διάβαζα πριν λίγο ένα ρεπορτάζ του Γιάννη Πολίτη στα ''ΝΕΑ'' για την κινητικότητα που υπάρχει εντός της ΝΔ ενόψει των επερχόμενων εκλογών και για άλλη μία φορά ένιωσα απογοήτευση και αποστροφή γι' αυτό που λέγεται ''πολιτική'' στην εποχή μας.
Θαυμάστε:

''Σχεδόν 30 (!) βουλευτές της Ν.Δ., -λέει-, που βρίσκονται σε οριακές θέσεις και θα χάσουν την έδρα τους σε περίπτωση ήττας της Ν.Δ. βλέπουν θετικά τη μετακίνησή τους στον ΛΑΟΣ, αφού γνωρίζουν ότι έχουν πιθανότητες να εκλεγούν με το 10% των ψήφων που απαιτεί η επανεκλογή τους στη Ν.Δ. Το ίδιο κλίμα υπάρχει και σε νομάρχες και δημάρχους, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες ένας από τους γνωστούς γαλάζιους νομάρχες είπε πρόσφατα στον κ. Γ. Καρατζαφέρη: «Προτιμώ να είμαι στο ασανσέρ που ανεβαίνει και όχι σε εκείνο που κατεβαίνει».

Εν ολίγοις, οι συγκεκριμένοι κύριοι δεν έχουν κανένα ενδοιασμό ν' αλλάξουν στρατόπεδο απλά και μόνο για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους. Οι ιδεολογίες, τα μεγάλα λόγια για το μέλλον της παράταξης -της όποιας παράταξης-, το ενδιαφέρον για την πορεία του τόπου κλπ πάνε περίπατο όταν διακυβεύεται το μόνο πράγμα που φαίνεται πραγματικά να τους ενδιαφέρει: πως θα εξασφαλίσουν την προσωπική τους επιβίωση, έστω και προσωρινά, έστω και με μία μέθοδο που ίσως τους τσαλακώσει λίγο το προφίλ.

''Προτιμώ να είμαι στο ασανσέρ που ανεβαίνει και όχι σε εκείνο που κατεβαίνει'', σημειώνει δεικτικά ο σύντροφος.
Ωμό; Ίσως όμως αυτή η ωμότητα, αυτός ο απροκάλυπτος καιροσκοπισμός να αφυπνίσει λίγο εμάς τους ψηφοφόρους και να δούμε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι. Ίσως ...

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 04, 2009

Προσωπικά δεδομένα χρηστών του Facebook στη διάθεση μεγάλων εταιριών;

To αλίευσα από τα σημερινά ''Νέα'' και έχει όντως ενδιαφέρον:

''Σε τροχιά σύγκρουσης με τις οργανώσεις προστασίας προσωπικών δεδομένων μπαίνει (και πάλι) το Facebook. Όπως ανακοίνωσε ο δαιμόνιος ιδρυτής του, ο 25χρονος Μαρκ Ζάκερμπεργκ, το Facebook σκοπεύει να κεφαλαιοποιήσει τον πλούτο των πληροφοριών που διαθέτει για τους χρήστες του, προσφέροντάς τες σε επιχειρήσεις προκειμένου να κάνουν έρευνες αγοράς.
Την περασμένη εβδομάδα, ο Ζάκερμπεργκ έκανε στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός μια μικρή επίδειξη του πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας ιστότοπος κοινωνικής δικτύωσης ώστε να μετράται ο «σφυγμός» συγκεκριμένων ομάδων χρηστών: Ζήτησε από χρήστες στα παλαιστινιακά εδάφη, και στη συνέχεια στο Ισραήλ, την άποψή τους για την προσπάθεια αναζωογόνησης της ειρηνευτικής διαδικασίας και μέσα σε μερικά λεπτά αναμετέδωσε τα αποτελέσματα στο Νταβός. Ρώτησε επίσης περισσότερους από 100.000 Αμερικανούς χρήστες του Facebook αν πιστεύουν πως το σχέδιο τόνωσης της οικονομίας που προωθεί ο Μπαράκ Ομπάμα είναι επαρκές: δύο στους πέντε είπαν όχι...
Το 2009, δήλωσε ο Ζάκερμπεργκ, θα είναι μια «έντονη» χρονιά για το Facebook. Οι παριστάμενοι σχολίασαν με νόημα ότι ήταν ίσως η πρώτη φορά που ο 25χρονος ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του δημοφιλούς ιστότοπου εμφανίστηκε φορώντας γραβάτα. Η εταιρεία επεσήμανε ο 25χρονος -που εγκατέλειψε το Χάρβαρντ προτού ολοκληρώσει τις σπουδές του και σήμερα είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο- ήδη πειραματίζεται με την ανάλυση των συναισθημάτων του χρήστη, αξιολογώντας τη διάθεσή του μέσα από τις online ενέργειές του. Παρόμοιες πληροφορίες έχουν εν δυνάμει τεράστιο ενδιαφέρον για τις μεγάλες επιχειρήσεις''.

Πέμπτη, Ιανουαρίου 29, 2009

Mία έξυπνη ιδέα

To internet είναι το μέσο που μπορεί εύκολα κι άμεσα να πραγματοποιήσει, ιδέες που σε άλλη περίπτωση θα ήταν πολύ δύσκολο και χρονοβόρο να γίνουν πράξη.
Ένα απτό παράδειγμα αποτελεί η πρωτοβουλία 2 φοιτητών το οποίο έχει ως κεντρικό πυρήνα μία έξυπνη ιδέα η οποία προέκυψε από την πραγματικότητα που βιώνουμε όλοι μας. Διαβάστε πως την περιγράφουν οι ίδιοι στο site που κατασκεύασαν - http://www.volevei.gr/ :

''Καθένας από εμάς κάθε πρωί μπαίνει στο αυτοκίνητο του και πηγαίνει στη δουλειά του. Οι περισσότεροι από εμάς, είτε παντρεμένοι, είτε ελεύθεροι πηγαίνουμε μόνοι μας, δηλαδή δεν έχουμε κάποιον άλλον μέσα στο αυτοκίνητο. Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο πιθανό είναι, ειδικά σε πυκνοκατοικημένες περιοχές τις Ελλάδας, πολλοί άνθρωποι να μένουν κοντά αλλά και να εργάζονται κοντά? Για ποιό λόγο λοιπόν να μην μοιραστούνε ένα αυτοκίνητο αντί ο καθένας να παίρνει το δικό του? Γιατί να μην μοιραστούνε όλοι μαζί τις βενζίνες και κάθε μήνα να τους περισσεύουν περισσότερα από 100 ευρώ στον καθένα?

Η μόνη δυσκολία είναι ότι κανένας δεν είναι σε θέση να ξέρει όλους τους γείτονες του στα 5-10 γύρω τετράγωνα και κατα συνέπεια δεν είναι σε θέση να γνωρίζει που εργάζεται ο καθένας. Αυτό ακριβώς το πρόβλημα έρχετε να λύσει το Volevei. Κάθε ενδιαφερόμενος εγγράφεται δωρεάν και ψάχνει τις υπάρχουσες προσφερόμενες διαδρομές για να δεί αν υπάρχει κάποια που τον βολεύει (δηλαδή αν υπάρχεις κάποιος εγγεγραμμένος ο οποίος μένει κοντά στην κατοικία του αλλά και εργάζεται κοντά στην εργασία του).
Εάν βρει, επικοινωνεί με τον κάτοχο της συγκεκριμένης διαδρομής και κανονίζουν από εκεί και πέρα μόνοι τους που θα συναντιόνται, τι ώρα κτλπ.
Εάν δεν βρεί, κατοχυρώνει την δική του διαδρομή και περιμένει κάποιον άλλον χρήστη να επικοινωνήσει μαζί του

Οι διαδρομές που μπορεί να κατοχυρώσει ένας χρήστης μπορούν να είναι διαδρομές τόσο προσφοράς όσο και ζήτησης. Δηλαδή έαν κάποιος είναι κάτοχος αυτοκινήτου μπορεί να ζητήσει άλλα άτομα για να καλύψει τις κενές θέσεις του αυτοκινήτου του, ενώ αν κάποιος δεν έχει μεταφορικό μέσο μπορεί να ζητήσει άλλα άτομα τα οποία έχουν, να μοιραστούν το αυτοκίνητο τους μαζί του
''.

Μία έξυπνη ιδέα που -νομίζω- μόνο το διαδίκτυο μπορεί να κάνει πραγματικότητα.

Παρασκευή, Ιανουαρίου 23, 2009

''Νομίζεις ότι θα σκοτώνεις πάντα μόνο πάνω στη σκηνή ;"

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ κατέθεσε σε τηλεοπτική εκπομπή Τούρκος ηθοποιός: «Σκότωσα δέκα ανθρώπους» στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Το πρώτο θύμα του ήταν ένας 19χρονος αιχμάλωτος ο οποίος δεν αποκλείεται σήμερα να είναι ακόμη στη λίστα των αγνοουμένων. Ο Τούρκος ηθοποιός δηλώνει ότι από τότε έχει ακόμη εφιάλτες. Ο Αττίλα Ολγκάτς είναι ηθοποιός εδώ και 45 χρόνια. Τον κάλεσαν σε εκπομπή του Κανάλ Τουρκ για να μιλήσει για τη σειρά «Κοιλάδα των Λύκων», την πιο δημοφιλή σειρά στην Τουρκία, στην οποία παίζει. Τελικά μίλησε για τη δική του ζωή σοκάροντας και τον παρουσιαστή και τους τηλεθεατές. «Στο σενάριο της σειράς σκότωσα έναν άνθρωπο, αλλά τι κρίμα, στην πραγματική ζωή σκότωσα για την πατρίδα δέκα»!

Και τότε ο Ολγκάτς άρχισε να εξιστορεί τα γεγονότα. Του είχε μείνει μια μέρα για να απολυθεί και τότε ακριβώς ξεκίνησε η εισβολή στην Κύπρο. Η εντολή ήταν να πάει στην Κύπρο να πολεμήσει. Έφερε αντίρρηση. «Εγώ είμαι καλλιτέχνης, δεν μπορώ να σκοτώσω άνθρωπο», είπε στον διοικητή του. Ο διοικητής όμως είχε άλλη άποψη: «Εδώ τελειώνει η τέχνη. Εδώ είναι η πραγματική ζωή, ο πόλεμος. Από τη στιγμή που δόθηκε η διαταγή θα σκοτώσεις». Ο Ολγκάτς μαρτυρεί ότι το πρώτο παιδί που σκότωσε ήταν 19 χρόνων, ένας στρατιώτης αιχμάλωτος. «Όταν του έτεινα το όπλο με έφτυσε στο πρόσωπο. Τον πυροβόλησα στο μέτωπο. Μετά σκότωσα άλλους εννέα. Κάθε φορά που σκότωνα κάποιον πήγαινα στο αρχηγείο και έκλαιγα. Την άλλη μέρα ξανασκότωνα», μαρτυρεί ο Τούρκος ηθοποιός. Λέει ότι από τότε δεν τον εγκατέλειψαν οι εφιάλτες, για μεγάλο χρονικό διάστημα δεχόταν ψυχολογική στήριξη. «Γι΄ αυτό ακόμη δεν τρώω κρέας. Δεν μπορώ να δω αίμα. Έχω ακόμη στο μυαλό μου τα παιδιά που σκότωσα, τα τρομακτικά πτώματα», εξομολογείται ο Αττίλα Ολγκάτς. Αποκαλύπτει μάλιστα ότι για πρώτη φορά ύστερα από 25 χρόνια εξολομογείται αυτήν την αλήθεια. «Η Τουρκία μπήκε σε έναν τρομακτικό πόλεμο. Είμαι ο πρώτος καλλιτέχνης που σκότωσε άνθρωπο», λέει μετανιωμένος ο Τούρκος ηθοποιός, προσθέτοντας ότι ο πόλεμος αυτός επηρέασε ακόμη και την επαγγελματική του ζωή αφού για αρκετό διάστημα δεν μπορούσε να ασχοληθεί με τίποτα. Θυμάται ακόμη τα λόγια του διοικητή του: «Νομίζεις ότι θα σκοτώνεις πάντα μόνο πάνω στη σκηνή; Πάρε το όπλο και σκότωσε κάποιον να δεις στ΄ αλήθεια πώς είναι»!


ΥΓ. : Όταν περάσουν κάποια χρόνια η γλώσσα λύνεται πιο εύκολα - αυτό που είναι βαθιά θαμμένο μέσα στην ψυχή αλλά τρώει τα σωθικά, έρχεται στην επιφάνεια ...

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 10, 2008

Κάποιες σκέψεις

Προσπάθησα ν' αντισταθώ στον πειρασμό να γράψω κάτι για τα τελευταία γεγονότα με το θάνατο του 15χρονου αγοριού και όσα επακολούθησαν.
Να πω καταρχήν ότι δεν ξέρω αν το παιδί σκοτώθηκε επειδή ο αστυνομικός το πυροβόλησε επί τούτου, ή η σφαίρα εξοστρακίστηκε - υπάρχουν άλλοι που η δουλειά τους είναι να το βρουν και να αποδώσουν αντίστοιχα τις πρέπουσες ευθύνες.
Αυτό που ξέρω είναι ότι μία οικογένεια έχασε το γιο της και ο πόνος της είναι μεγάλος - και ως γονιός μπορώ νομίζω να συλλάβω κάπως το τι περνάει. Ακόμη ξέρω πως η οικογένεια του παιδιού αυτού επέδειξε μία αξιοπρέπεια που πρέπει να αποτελεί υπόδειγμα για όλους μας.

Αυτό όμως στο οποίο θέλω να σταθώ είναι η συμπεριφορά όλων ημών τούτες τις ημέρες. Προεξάρχοντος φυσικά του μεγαλύτερου -κατά την άποψή μου- προβλήματος της εποχής μας, της τηλεόρασης. Είναι απίστευτο το τι ακούστηκε αυτό το διάστημα από το μεγάλο γυαλί. Και το χειρότερο όλων είναι ότι διαμορφώνει απόψεις και συνειδήσεις...
Απο τη μία οι ''θλιμμένοι'' και ''προβληματισμένοι'' κύριοι, που μιλούσαν για την εξοργισμένη γενιά των €500 και της μηδενικής προοπτικής. Και ακούγοντάς τους να μην ξέρεις αν θα πρέπει να γελάσεις ή να κλάψεις, καθώς οι περισσότεροι από αυτούς είναι εκείνοι που διατηρούν στις εταιρίες τους νέα παιδιά με αυτό ακριβώς το καθεστώς ...
Από την άλλη, οι δημοσιογράφοι που ως γνώστες των πάντων μας δίνουν την πάντα αξιόπιστη γνώμη τους για το τι θα πρέπει να γίνει για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση. Έτσι, το βράδυ των γεγονότων, εξοργισμένοι αναρωτιώντουσαν ''που είναι το κράτος;'', που είναι η αστυνομία;''. Και το επόμενο πρωί όταν η αστυνομία συνέλαβε κάποιους από τους ταραξίες και προσπάθησε να συμμαζέψει κάπως τα πράγματα, ''εξοργισμένοι'' φώναζαν πως τέτοιες ενέργειες πυροδοτούν τη βία, κλπ κλπ.
Αλλά και εμείς δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών - κάθε άλλο. Κάνουμε σημαία την όποια άποψη του οποιουδήποτε επωνύμου -ηθοποιού, ''πνευματικού ανθρώπου'' κλπ- αμολύσει μία εξυπνάδα και ακολουθούμε κατά πόδας την οποιαδήποτε γραμμή χαράζει το οποιοδήποτε τηλεοπτικό κανάλι. Τα media έχουν υποκαταστήσει και την βούληση και τη συνείδησή μας.
Και εν πάσει περιπτώσει ας αποφασίσουμε εμείς, οι ψηφοφόροι, οι τηλεθεατές, οι καταναλωτές, οι γονείς, οι εργαζόμενοι, εμείς που συναποτελούμε την ελληνική κοινωνία τι ακριβώς θέλουμε όταν συμβαίνουν τέτοια γεγονότα. Θέλουμε το κράτος να παρεμβαίνει και να αποκαθιστά την τάξη, ή θέλουμε να αφήνουμε αυτούς τους λεβέντες να ''ξεθυμαίνουν'' όπως χαρακτηριστικά είπε κάποιος. Γιατί να τα έχουμε και τα δύο δεν γίνεται ....

Το πρόβλημα φίλοι μου είναι ότι εμείς είμαστε πλήρως μπερδεμένοι - στην πραγματικότητα δεν ξέρουμε τι θέλουμε. Μιλάμε τηλεοπτικά, κρίνουμε τηλεοπτικά, αποφασίζουμε τηλεοπτικά. Και ένας κόσμος μπερδεμένος είναι ένας κόσμος που ποδηγετείται εύκολα από κάποιον, αρκεί να το θέσει ως στόχο. Μήπως το έχει ήδη θέσει;

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 25, 2008

Βρείτε το φθηνότερο βενζινάδικο σε κάθε περιοχή

http://www.webmap.gr/
Ιδιαίτερα επίκαιρο καθώς μόλις λήξει η απεργία των τελωνειακών φαντάζεστε που θα έχουν φτάσει τη βενζίνη ...