Nέος ''Καποδίστριας'' - παλιές πληγές

Διαβάζω πως η Κυβέρνηση σχεδιάζει να προχωρήσει στη διοικητική αναδιοργάνωση της χώρας μειώνοντας τους δήμους κατά 60% και τις νομαρχίες κατά 70% περίπου. Νέο σχέδιο ''Καποδίστριας'' ενόψει δηλαδή. Και το πρόβλημα δεν υφίσταται σε αυτό καθεαυτό το σχέδιο που μάλλον προς τη σωστή κατεύθυνση βρίσκεται - άλλωστε απ' ότι διαβάζω και οι περισσότεροι φορείς συμφωνούν ως προς την αναγκαιότητά του.

Το πρόβλημα βρίσκεται σε αυτά που άφησε πίσω του ο προηγούμενος ''Καποδίστριας''.

Αναδημοσιεύω από το e-tipos.com (άρθρο του Γ. Μανουσακάκη):

''Τις πληγές που άφησε ο πρώτος «Καποδίστριας» καλείται να επουλώσει το υπουργείο Εσωτερικών, αφού μπορεί να πέρασαν 11 χρόνια αλλά πολλές από αυτές εξακολουθούν να είναι ανοικτές. Η περίπτωση των Ζωνιανών στην Κρήτη δείχνει το πρόβλημα σε όλες του τις διαστάσεις. Πιο συγκεκριμένα, ο πρώτος «Καποδίστριας» δεν δημιούργησε μόνο τοπικιστικές διαφορές μεταξύ των κατοίκων. Το βασικότερο πρόβλημα που δημιουργήθηκε έχει να κάνει με την ερήμωση της περιφέρειας. Οι κοινότητες που συνενώθηκαν ουσιαστικά ερήμωσαν. Αντίθετα, η κοινότητα που έγινε έδρα του νέου δήμου σημείωσε πρόοδο. Αυτό έγινε επειδή στις κοινότητες αυτές οι κάτοικοι μετοίκησαν στην έδρα του δήμου τους, αφού εκεί μετακόμισαν τα γραφεία των δημοσίων υπηρεσιών, οι τράπεζες και γενικά οι οργανισμοί του Δημοσίου. Επίσης, οι κυβερνήσεις δεν τήρησαν τις υποσχέσεις που είχαν δώσει σε ό,τι αφορά τις οικονομικές ενισχύσεις στους καποδιστριακούς δήμους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Δημοτική Αστυνομία, η οποία ως Σώμα σε πανελλαδική κλίμακα δημιουργήθηκε μόλις πριν από δύο χρόνια και τώρα βρίσκεται σε φάση επέκτασης. Αλλο τρανταχτό παράδειγμα είναι ότι δεν προχώρησαν οι διαδημοτικές συνεργασίες, οι οποίες θα είχαν λύσει πολλά προβλήματα που έχουν να κάνουν με έργα ανάπτυξης ευρύτερων περιοχών. Αυτό όμως που έλειψε από τον πρώτο «Καποδίστρια» ήταν ο διάλογος μεταξύ των εμπλεκόμενων φορέων και γι’ αυτό το λόγο οι συνενώσεις ήταν υποχρεωτικές και όχι εκούσιες, όπως θα προσπαθήσει να κάνει τώρα η κυβέρνηση με διάλογο και χρόνο προσαρμογής του πληθυσμού στα νέα δεδομένα 6 ετών''.

Απ' όλα όσα γράφονται στο άρθρο εγώ σταματώ στην ερήμωση των κοινοτήτων που συνενώθηκαν. Γιατί αν είναι να δημιουργούμε μεγάλους δήμους όπου η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων θα συγκεντρώνονται πέριξ της έδρας του δήμου και η περιφέρεια θα ερημώνει τότε άδικος κόπος...

Χρειάζεται λοιπόν προσεκτικός σχεδιασμός με έμφαση στην ισόρροπη ανάπτυξη. Τώρα, να σας πω ότι αισιοδοξώ με βάση την προτέρα εμπειρία, ψέματα θα είναι ...