Το αυτονόητο (;)

Mερικές φορές το αυτονόητο αγνοείται μέχρι να συμβεί το πρώτο κακό. Μετά όλοι θυμούνται ότι θα έπρεπε να ήταν αυτονόητο...

8.ΟΟ το πρωί, νυσταγμένος όπως όλοι και οδηγώ με κατεύθυνση το γραφείο. Σε κάποιο φανάρι το μάτι μου πέφτει στο μπροστινό αυτοκίνητο. Ο νεαρός οδηγός με το τσιγάρο στο στόμα ψάχνει μανιωδώς κάποιους φακέλλους. Στο κεντρικό πίνακα του ταμπλό βρίσκεται προσαρμοσμένη μία μεγάλη οθόνη. Κοιτάζω καλύτερα...τηλεόραση. Κάποιο πρωινάδικο προφανώς (''ειδησεογραφικό'' ή μη...).

Μου έρχονται αυτόματα δύο απλές σκέψεις στο μυαλό:

1. Πόσο πολύ είμαστε πλέον δεμένοι με την ΤV. Δεν υπάρχει λεπτό της ζωής μας που να μην την αποζητάμε. Στο σπίτι, στο γραφείο τώρα και στο αυτοκίνητο. Είναι χειρότερη από ναρκωτικό - καθώς σε αυτήν δεν υπάρχει στιγμή αποστασιοποίησης. Και μετά συζητάμε αν διαμορφώνει συνειδήσεις...

2. Πως είναι δυνατόν το κράτος -έχοντας προφανώς απωλέσει την αίσθηση της λογικής- να επιτρέπει την τοποθέτηση τηλεοράσεων στο αυτοκίνητο. Πως είναι δυνατόν να τίθεται σε τέτοιο κίνδυνο η ζωή, όχι του οδηγού (καθώς αυτό πια είναι επιλογή του) αλλά του οποιουδήποτε συνανθρώπου έχει την ατυχία να βρεθεί δίπλα του, πεζός ή οδηγώντας. Χρησιμοποιείστε λίγο τη λογική σας, αγαπητοί φίλοι και πείτε μου, είναι δυνατόν να έχεις την ΤV ανοιχτή μπροστά σου και παράλληλα να είσαι συγκεντρωμένος όπως πρέπει στο τιμόνι; Βάλτε τον εαυτό σας στη θέση του οδηγού και σκεφτείτε το...

Είναι δυνατόν να δίνονται μεγάλα ποσά για να διαφημιστεί η ανάγκη -και υποχρέωσή μας- να μην οδηγούμε όταν πίνουμε και παράλληλα να επιτρέπεται η τοποθέτηση τηλεοράσεων στα αυτοκίνητα;

Και πότε θα ευαισθητοποιηθεί το κράτος και όλοι μας γι' αυτό που κανονικά θα έπρεπε να είναι αυτονόητο; Να σας πω πότε: στο πρώτο ατύχημα, στον πρώτο νεκρό. Τότε που τα ρεπορτάζ των δήθεν τεθλιμμένων τηλεοπτικών stars θα κοινητοποιήσουν την κοινή γνώμη και φυσικά το κράτος. Μόνο που τότε φίλοι μου θα είναι ήδη αργά...