Τίτλοι τέλους

Μουντιάλ ήταν και πέρασε.
Ομολογώ ότι δεν το παρακολούθησα επισταμένως (όπως τις παλιές καλές εποχές που είχα άφθονο χρόνο στη διάθεσή μου) ωστόσο δεν μπόρεσα να μην παρατηρήσω κάποια πράγματα:

- Πρώτον, αυτό που λίγο - πολύ όλοι συνειδητοποίησαν μετά από αυτή τη διοργάνωση: ότι η τεχνική και η φαντασία έχουν δώσει για τα καλά τη θέση τους στην δύναμη και την ταχύτητα (και αυτό προσωπικά δεν με ενθουσιάζει).

- Δεύτερον, ομάδες που ίσως θα άξιζαν να είναι στην τετράδα, έμειναν στα μισά∙ χαρακτηριστικότερο παράδειγμα: Αργεντινή (θεωρώ ότι ήταν σαφώς καλύτερη ομάδα από Ιταλία, Γερμανία & Πορτογαλία).

- Τρίτον, οι μεγάλοι παίκτες αποτελούν πια είδος προς εξαφάνιση. Η ύπαρξη των Ροναλντίνιο, Μπουφόν και βέβαια του Ζιντάν, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Άλλωστε ο Ζιντάν από σήμερα δεν είναι πλέον εν ενεργεία ποδοσφαιριστής.
Και επειδή ακούω διάφορα από διάφορους ειδήμονες για τον Ροναλντίνιο θα ήθελα να σημειώσω τα εξής: Κι εγώ συμφωνώ πως πέρασε απαρατήρητος από το φετινό Μουντιάλ. Αυτό όμως διαγράφει την αξία του; Διαγράφει τις υπέροχες ποδοσφαιρικές στιγμές που μας έχει κατά καιρούς χαρίσει; Κατά την ταπεινή μου άποψη ο Ροναλντίνιο είναι μία στόφα ποδοσφαιριστή που σπανίζει. Και δεν έχει καμμία σχέση με όλα αυτά τα ''βιονικά'' παλικάρια που αλωνίζουν πια τα γήπεδα αλλά από μπάλα...

Τέλος θα ήθελα να σημειώσω κάτι που πλέον μ' ενοχλεί πολύ. Με αφορμή τη μεταγραφική περίοδο που διανύουμε σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ και τα ποσά που ακούγονται (αλλά και δίνονται) στις μεταγραφές, λίγες σκέψεις μόνο:
Είναι δυνατόν τα πράγματα να έχουν ξεφύγει τόσο; Είναι δυνατόν να δίνονται € 800.000 - 900.000 το χρόνο για ένα παιδί 25 ετών που απλά είναι ένας καλός έλληνας ποδοσφαιριστής;
Είναι δυνατόν (όπως διαβάζω τελευταία στις εφημερίδες) να δοθούν 2,5 εκατομμύρια Euro το χρόνο για κάποιον μπασκετμολίστα - όσο καλός κι αν είναι;

Βρε παιδιά -συγχωρέστε με αν ακούγομαι συντηρητικός-, μήπως τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται κάτι παραπάνω από προκλητικά;
Μήπως αρχίζουμε να ''χάνουμε την μπάλα'';