O νέος αρχιεπίσκοπος

Aπό τις 7 Φεβρουαρίου η Ελλαδική Εκκλησία έχει νέο προκαθήμενο. Ένα άνθρωπο ήρεμο, χαμηλών τόνων και με μεγάλο έργο, ποιμαντικό και κοινωνικό στην μητρόπολη που διακονούσε τα τελευταία 27 χρόνια. Τα (πολλά) μοναστήρια της Βοιωτίας επί των ημερών του ανακαινίστηκαν εκ βάθρων και κυρίως επανδρώθηκαν με άξιους κληρικούς.

Η προσωπική μου γνώμη -στο λίγο που έχει τύχει να τον γνωρίσω- είναι πως πρόκειται για έναν ήπιο εξωτερικά άνθρωπο που όμως -όπως αποδεικνύουν τα ίδια τα αποτελέσματα της έως τώρα πορείας του- κρύβει μία δυναμική και πολύ δραστήρια προσωπικότητα, παράγοντας ουσιαστικό έργο. Και κάτι άλλο που προσωπικά μου αρέσει ιδιαίτερα. Οι ιερείς της Βοιωτίας δεν τον αισθανόντουσαν ως ''αφεντικό'', ''αδέκαστο κριτή'' αλλά ''πατέρα''.

Ωστόσο, άλλο Βοιωτία κι άλλο Αθήνα. Εδώ, η δυνατότητα της προσωπικής επαφής, της προσωπικής προσέγγισης δεν υφίσταται. Στο χάος της μεγαλύτερης μητρόπολης της χώρας, το κρίσιμο σημείο θα είναι η επιλογή των κατάλληλων συνεργατών και οι ουσιαστικές προτεραιότητες που θα δοθούν.

Η έως τώρα παρουσία του δεν μπορεί παρά να γεννά ελπίδες. Ειδικά ο αποχαιρετιστήριος λόγος του στη Λειβαδιά με το τόσο μεστό περιεχόμενο ήταν εξαιρετικός. Είθε οι ελπίδες να μην διαψευστούν.