Περί θρυλικών εμφανίσεων & λοιπών μύθων

Σπάνια γράφω για ποδόσφαιρο σε αυτό το χώρο -παρότι φίλαθλος ή μάλλον οπαδός- αλλά σήμερα θα κάνω μία εξαίρεση.
Αφορμή, κάποιοι τίτλοι εφημερίδων για μεγαλειώδη εμφάνιση του Ολυμπιακού στην Ουκρανία, προοπτικές πρόκρισης στη συνέχεια του Champions League και συναφή μεγαλεία... Κι όλα αυτά λίγο καιρό μόνο μετά το 4-2 της Βαλένθια και τις τρισάθλιες εμφανίσεις στο πρωτάθλημα (με αποκορύφωμα -κατά τη γνώμη μου- το ματς με την ΑΕΚ).

Λοιπόν, ο Ολυμπιακός που βλέπουν τα μάτια μου φέτος είναι ο χειρότερος των τελευταίων ετών. Ομάδα χωρίς σύστημα, χωρίς συνοχή, χωρίς άμυνα και κυρίως (κι αυτό είναι που με προβληματίζει περισσότερο) χωρίς ψυχολογία. Οι προσωπικές εξάρσεις κάποιων παικτών που πραγματικά είναι σπουδαίοι φέτος (βλ. Νικοπολίδης, Κωνσταντίνου, Καστίγιο) δεν μπορούν να κρύψουν τις εξώφθαλμες αδυναμίες.
Δεν θέλω να αδικήσω το Σόλιντ, ο οποίος έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα για προπονητής: προσαρμόζεται εύκολα σε διαφορετικές καταστάσεις. Αυτό όμως δεν τον απαλλάσσει από τις μεγάλες ευθύνες του για την έως τώρα χείριστη εικόνα της ομάδας. Μία ομάδα κομμένη στην κυριολεξία στα δύο, καθώς η μεσαία της γραμμή είναι περίπου ανύπαρκτη χωρίς να μπορεί ούτε να βγάλει την ομάδα μπροστά αλλά ούτε και να αποτελέσει ένα πρώτο ανάχωμα στις επιθέσεις της αντίπαλης ομάδας. Η έλλειψη δε ενός ''δημιουργικού'' αμυντικού χαφ (τύπου Καρεμπέ ή Τουρέ) κάτι παραπάνω από εμφανής...
Όσον αφορά την άμυνα, πέρα από τις όποιες ικανότητες του κάθε ποδοσφαιριστή, το στοιχείο που παίζει καταλυτικό ρόλο είναι η ψυχολογία. Και αυτή είναι καθαρά το πεδίο δράσης του προπονητή...

Ως Ολυμπιακός εύχομαι όλα να πάνε καλύτερα. Η ομάδα να παίξει καλό ποδόσφαιρο -κυρίως-, να προχωρήσει στο Champions League, να πετύχει όλους τους εγχώριους στόχους της. Ωστόσο μου αρέσει να βλέπω τα πράγματα ως έχουν και όχι όπως θα ήθελα να έχουν ή όπως κάποια ΜΜΕ θέλουν να τα παρουσιάζουν. Γιατί οι ίδιοι που σήμερα ζητωκραυγάζουν για το δήθεν αναγεννημένο πρόσωπο που έδειξε ο Ολυμπιακός στην Ουκρανία, αύριο -στην πρώτη αποτυχία- θ' αναζητήσουν εξιλαστήρια θύματα (και πιθανότατα στους ίδιους ανθρώπους που τώρα χειροκροτούν).