Ένα απίστευτο νούμερο

Πολλές φορές ακούμε για κλοπή αυτοκινήτου που συνέβη σε κάποιο πρόσωπο από τον οικογενειακό ή τον φιλικό μας κύκλο. Κουνάμε το κεφάλι, προβληματιζόμαστε για λίγο - άντε παίρνουμε και ένα μπαστούνι για έξτρα ασφάλεια στο δικό μας.
Ποτέ όμως δεν μπορούμε να συλλάβουμε τη διάσταση ενός προβλήματος αν δεν το δούμε σαν ένα συνολικό μέγεθος μέσα σε χρονική διάρκεια τουλάχιστον ενός έτους.
Όταν διάβασα λοιπόν μία αναφορά για τις κλοπές αυτοκινήτων που έγιναν μέσα στο 2006 στην Ελλάδα, ομολογώ πως έμεινα έκπληκτος. Ακούστε:
Μέσα στο 2006 έγιναν ... 20.216 κλοπές αυτοκινήτων (αύξηση 15% σε σχέση με το 2005) εκ των οποίων εξιχνιάστηκαν μόλις 8.428 - ήτοι μόνο το 41,70% των κλεμμένων αυτοκινήτων επέστρεψαν στους ιδιοκτήτες τους (το 2005 το ποσοστό των κλοπών που εξιχνιάστηκαν έφτανε το 45,50%). Επιπλέον καταγγέλθηκαν και 216 απόπειρες κλοπής. Και βέβαια πόσες ακόμη έγιναν και απλά οι ιδιοκτήτες δεν τις κατήγγειλαν αφού τελικά δεν έχασαν το αυτοκίνητό τους.

Νομίζω πως το νούμερο είναι απίστευτο. 11.788 αυτοκίνητα κλάπηκαν μέσα στο 2006 στην Ελλάδα και έκτοτε αγνοούνται τα ίχνη τους. Ξαναπουλήθηκαν στην Ελλάδα; (και πως; - με τι πινακίδες;). Διοχετεύτηκαν στο εξωτερικό; Και βέβαια ένα κλεμμένο αυτοκίνητο δεν είναι ένα πορτοφόλι που εξαφανίζεται πολύ εύκολα λόγω μεγέθους. Συνεπώς πρέπει να λειτουργεί ένας απίστευτος μηχανισμός που να αναλαμβάνει ένα αυτοκίνητο από την στιγμή που γίνεται η κλοπή μέχρι τη στιγμή της προώθησής του προς τον επιθυμητό προορισμό - διασφαλίζοντας το ''απρόσκοπτο'' της διαδικασίας. Και επαναλαμβάνω. Δεν μιλάμε για μικροαντικείμενα. Μιλάμε για 11.788 α υ τ ο κ ί ν η τ α ...